Tankstations

VAN FUNCTIONELE TUSSENSTOP TOT MYTHISCH SYMBOOL VAN VRIJHEID TOT VERDWIJNPUNT IN HET LANDSCHAP VAN MORGEN

Tankstations zijn alomtegenwoordig en ogenschijnlijk banaal. We rijden ernaartoe, tanken, kopen iets kleins, en rijden weer verder. Toch is het precies in hun ogenschijnlijke betekenisloosheid dat hun symbolische kracht schuilt. Het tankstation is een plek van overgang: we zijn niet waar we vandaan komen, maar evenmin waar we naartoe gaan. We bevinden ons in transit. In deze tussenstaat, hoe kortstondig ook, schuilt iets fundamenteels. Het tankstation functioneert als markeringspunt in de vloeiende beweging van het leven zelf.

Als tussenruimtes maken tankstations een vorm van collectieve existentiële ervaring tastbaar. Ze zijn tijdelijk én noodzakelijk. We stoppen er zelden om er te zijn — maar juist dat maakt deze plekken tot poëtische ankerpunten. In hun utilitaire architectuur, hun neonlichten, hun wachttijd, weerspiegelen ze iets van onze menselijke conditie: altijd onderweg, altijd in wording, altijd in relatie tot anderen. Ook al zijn we daar slechts even, zelden zijn we de enigen. Soms wachten we, soms ontmoeten we iemand, soms blijven we in de auto, starend naar het schijnbaar betekenisloze ritueel van voltanken.

Dit project wil het tankstation opnieuw zichtbaar maken. Niet als eindbestemming, maar als betekenisvolle ruimte tussen vertrek en aankomst.

Waar tankstations ooit symbool stonden voor vrijheid, vooruitgang en mobiliteit, zijn ze vandaag ook getuigen van ecologische uitputting, economische ongelijkheid en menselijke vervreemding. Hun lichten branden dag en nacht, als moderne bakens in een versnipperd landschap. Wat betekent het om daar even stil te staan? Wat zegt het over onze cultuur dat deze plekken, ontworpen om niet lang te verblijven, toch zo universeel en herkenbaar zijn?
Ik zoek in deze project een eigen interpretatie van het tankstation als hedendaagse mythe. Mijn werk reikt poogt verder te reiken dan louter observatie: het nodigt uit tot vertraging, tot kijken, tot herdenken van wat een plek kan zijn. Van strakke minimalistische beelden tot dromerige impressies vol kleur — elk werk draagt bij aan een groter verhaal over beweging en stilstand, over anonimiteit en nabijheid, over eindigheid en verlangen.

Misschien is het tijd om vaker even te stoppen.